(terug)

Beste Hans,

Over de Herkansingscursus kan ik alleen maar veel goeds zeggen. Ik moest voor mijn wiskunde A een 6,7 halen om te slagen. Ik had maar een 3,7 gehaald voor mijn eindexamen. Al moet ik wel eerlijk zeggen dat ik toen een echte blackout had en heel m'n examen door mijn hoofd heen roetsjte.
Een 6,7 lijkt niet veel, maar je moet toch nog best veel doen om dat te halen. De theorie zat wel in mijn hoofd. Dus als ik het wiskundeboek open zou slaan om te leren, zou ik zeggen dat ik het allemaal wel kende. Daarnaast waren er natuurlijk ook nog allemaal hele gezellige examenfeesten. Dit zou er toe leiden dat ik die 6,7 nooit zou halen. De basis kan nog zo goed in je hoofd zitten, maar je moet wel weten hoe je die moet toepassen. Dit is nu precies wat ik leerde op de herkansingscursus. Daarnaast werd natuurlijk ook de theorie helemaal van

 

A tot Z herhaald. Volgens mij zaten we met 27 man in een klas met zo'n 6 leraren. Dit betekent dat je als je een vraag had je die bijna gelijk kan stellen en als je iets nagekeken wilde hebben dit ook bijna gelijk gebeurde. Als je zelf nakijkt, kijk je te snel na en heb je meestal de reactie van: "Oh ja". Nu kijkt de leraar het na en die ziet dan gelijk waar je de fout in gaat.
Eigenlijk heb ik nog het meest geleerd goed te lezen. Ze legden goed uit hoe je de vragen goed moest analyseren. En de vraag goed begrijpen is het halve werk. Dus zo ben ik geslaagd met een mooie 7,0 voor mijn eindexamen Wiskunde A.

Groetjes,
Adinda van Tienen