(terug)

Eind goed, al goed!

Het laatste schooljaar van Jacob is voor ons een zwaar, vermoeiend en vooral spannend jaar geweest. Onze zoon was met de hakken over de sloot in 6 vwo beland en moest er vol tegenaan. Als betrokken ouder lijd je even hard mee. De agenda staat vol data en tijden van schoolonderzoeken en je zorgt ervoor dat je altijd thuis bent om hem op te vangen en eventueel op te peppen als het die dag even niet ging.

Het Goese Lyceum geeft het hele jaar door schoolonderzoeken, zodat de leerlingen in de running blijven. Daar is wat voor te zeggen, maar Jacob was na het laatste schoolonderzoek finaal af, leeg en kon zich niet meer concentreren op het centraal schriftelijk eindexamen. Hij stond er niet slecht voor, maar er mocht niets fout gaan en dat verhoogde de druk enigszins. Hij is een absolute twijfelaar en aangezien hij een talenpakket had gekozen was de grote hoeveelheid multiple choice op het centraal examen een ramp voor hem. Hij heeft later de teksten ook niet op teletekst nagekeken om maar niet in paniek te raken.

Wij zijn direct na zijn laatste examendag een week met vakantie gegaan en dat kan ik iedereen die in die omstandigheid verkeert aanraden. De eerste avond hebben we het jaar geëvalueerd en Jacob was ervan overtuigd dat hij òf gezakt was òf een zwaar her zou hebben voor Frans of Duits. Daarna was het vakantie en hebben wij er niet meer over gesproken tot 15 juni, de dag voor de uitslag. Nog even snel bij school informeren tot hoe laat er gebeld kon worden en toen was het een kwestie van wachten en schietgebedjes doen.

De volgende ochtend om 9.15 uur gaat de telefoon. Mijn hart schiet in mijn keel en met trillende stem neem ik op. De heer Davidse meldt op zeer vriendelijke toon dat Jacob op 0,1 punt de boot heeft gemist en een her heeft voor Frans. Hij had een 5,0 in plaats van een 5,1. Maar er is een andere mogelijkheid, namelijk om Engels te doen. Daar moet hij dan een 5,9 voor halen om als eindcijfer een 7 te krijgen. (Een 7 in plaats van een 6 voor Engels biedt hem namelijk een compensatiepunt voor de 5 voor Frans.) Aan de ene kant zijn wij opgelucht omdat er nog niets verloren is, aan de andere kant baal je van die 0,1 punt. In ieder geval zijn we blij dat we er even tussenuit waren geweest, zodat Jacob uitgerust zijn herexamen kan doen. Maar de druk is nu nog groter, want het gaat er nu echt om. Nu nog beslissen wat te doen. Die dag is er veel getelefoneerd met mevrouw Muys (Frans) en de heer Panis (Engels). Deze laatste bracht uitkomst: er zou een vijfdaagse spoedcursus voor herexamenkandidaten worden gegeven op Het Goese Lyceum, en aangezien Jacob zich veel zekerder voelt bij Engels is de keuze snel gemaakt.

Misschien heeft U erover gelezen in de PZC of via andere kanalen erover gehoord. Die spoedcursus is een fantastisch initiatief, waar wij als ouders dolgelukkig mee waren. Geen spanningen thuis, geen twijfel of hij geconcentreerd werkt en Jacob, die er dan alles aan gedaan heeft. En wat is nu vijf dagen op een heel jaar!? Vijf dagen in quarantaine, van 's morgens 9.00 tot 's avonds 18.15 uur en geen eindexamenfeesten! Het groepje was klein en de begeleiding optimaal. Niet alleen oefenen, maar ook veel uitleg, handige tips en verklaren waarom je bepaalde antwoorden geeft. Het zelfvertrouwen groeide en de angst verdween. Ik ben de mensen die zich hiervoor inzetten, met name de heer Panis, eeuwig dankbaar. Ook de school, die voor de accommodatie en de faciliteiten zorgde, zwaai ik lof toe.

Met de juiste dosis gespannenheid maakte Jacob zijn Engelse teksten en die avond hebben wij met zijn allen de antwoorden drie keer nagekeken op teletekst. Hij had maar vijf fout en was geslaagd. Jacob haalde nota bene een 8,9 en kreeg een 8 op zijn eindlijst. De twee klasgenoten, die ook vijf dagen hebben afgezien in andere vakken, zijn eveneens geslaagd.

Ik hoop dat dit waar gebeurde verhaal voor alle eindexamenkandidaten en hun ouders een steuntje in de rug betekent. Hoewel het slagingspercentage op 'Het Goese' hoog is, zijn er toch altijd kinderen als Jacob. Ik wens jullie, alle eindexamenkandidaten in 1999, heel veel succes en hoop dat jullie de vijfdaagse cursus niet nodig hebben!

E. Frima